Krystyna Dąbrowska
* * * [Tylu rzeczy]
Tylu rzeczy z tobą nie przeżyłam.
Nie znałam cię kiedy byłeś niedźwiadkowatym chłopczykiem
i rudawym chudym dwudziestolatkiem.
Nie ja byłam twoją pierwszą miłością.
Nie ze mną przeszedłeś najciemniejsze dni.
Nie poznam twoich zmarłych rodziców, o których mi opowiadasz.
Tyle historii w sobie noszę:
o twoich kobietach, przyjaźniach, sukcesach, niespełnieniach,
o tym jak rodziła się twoja córka –
wszystko co ciebie tworzy; w czym nie miałam udziału.

Ale kiedy objęci zapadamy w sen
(nogi, ręce, myśli tak splątane
że budząc się nie wiemy co jest czyje)
przez chwilę pewność: dajesz mi siebie cały.
Krystyna Dąbrowska
fot.


"Biuro podróży", 2006
"Białe krzesła", 2012
"Czas i przesłona", 2014




Versopolis:
http://www.versopo...

Wiersze na stronie Instytutu Goethego:
https://www.goethe...

Wiersze w "Dwutygodniku":
http://www.dwutygo...
http://www.dwutygo...

Wywiad w "Tygodniku Powszechnym":
https://www.tygodn...

Wywiad o literaturze, życiu duchowym i iPadzie:
http://www.literat...

"Pamięć i śnienie" - o chińskim poecie Duo Duo:
http://kulturalibe...


Hosted by Onyx Sp. z o. o. Copyright © 2007 - 2018  Fundacja Literatury w Internecie