Oto prognoza rozpisana na ślinę i koślawe
rzędy cyfr. Bo oficjalne proroctwo to gardłowa
sprawa, tu idzie o jądra, a nie o migdałki.

O fantomowe bóle, które ukoi zima oraz o przenikliwy
chłód statystyki. O to, że aroganccy pretorianie
zielonej wyspy wyrzekną się harfy traw, gotowi

w przerębli łowić ryby, chociaż te psuły się od głowy
już jako cielisty narybek. O ton nieznośnej lekkości
państwowego bytu i rozchodzące się pod lodem

niesłyszalne kręgi. O szum widmowych stacji
nadających w lepkim języku. O treść kropli zawisłej
u koniuszka, zdyszaną maź. O tradycję obertasów,

weselny reżim bezlitosny jak hauptmann na służbie.
Głębokie jak język niemiecki dla chińskiej pogodynki.
Jak Rów Mariański dla chińskiego astronauty.