a potem możliwości coraz jaśniejszego poznawania rzeczy czy zjawisk ukrytych, oddalonych czy subtelnych (Js. III. 25). Tak bywało w życiu codziennym czy w posługiwaniu się (X) metodami radiestezyjnymi.
2. Innym przypadkiem są pozytywne cechy, które Patańdżali opisuje jako "moce uczuć", np. życzliwości czy radości (Js. i Jbh. III. 23), a których rozwój jest wielce wskazany na ścieżce rozwoju duchowego (40). Doskonalenie tego rodzaju mocy, jako cech urzeczywistnienia na określonych ośrodkach subtelnych zostało już wyżej przedstawione, w dziale abhyasa.
Parinama.
1. Poprzez skupienie typu asmita jogin może tworzyć nową świadomość (nirmana citta), a poprzez skupienie na pięciu pierwotnych substancjach czyli esencjach kształtujących ciało fizyczne (tanmatra) - nowe ciało (nirmana kaya) (39). W obu przypadkach skupienie dosięga poziomu nieprzejawienia (awyakta / awiśesza).
W związku z rozwojem subtelnej, wytworzonej świadomości (nirmana citta) jest możliwy subtelny wpływ na każdy system w zależności od potrzeb czy intencji wynikłych z urzeczywistnienia poziomu bhuta anugraha (wszechdobra). Tak prosty (w porównaniu ze społeczeństwem), a stosunkowo zmienny (zjawiska świadomościowe i wolicjonalne) system, jak pojedyncza jednostka ludzka, mimo wszystko i przede wszystkim, choć w ograniczonym zakresie jest podatny na wpływy z poziomu subtelnego. Trzeba też zaznaczyć, że możliwość wywierania wpływu typu nirmana citta uzyskanego dzięki skupieniu na poziomie asmita samadhi jest dlatego poza karmanem (Js. i Jbh. IV. 6) (27), bo jest on osiągany dzięki kontemplacji i skupieniu na poziomach informacji typu intuicyjnego. W tym rejonie nieprzejawienia na poziomie prakryti jogin porusza się w bardzo subtelnych strukturach opartych na zjednoczeniu świadomości intuicyjnych wszystkich istot (patrz niżej wizja typu prati prasava), gdzie panuje prawo powszechnej współpracy, nadrzędności jedności czy wszechdobra, gdzie żadne istoty nie tracą, a raczej wszystkie zyskują, stąd skupiając się na tym poziomie nie można uzyskać ciała niższego tylko wyższe informacyjnie, które jest poza uwarunkowaniem typu działanie instrumentalne i ograniczony punkt widzenia właściwy dla niższych poziomów informacyjnych.
2. Vibhuti typu przenoszenie się z "szybkością umysłu" (manojavatva) (Js. i Jbh. III. 48) (36) - medytacja z prowadzeniem Jaźni "liczby loterii".
3. Vibhuti typu
4. Po urzeczywistnieniu poznania rozróżniającego typu viveka khyati i rozszerzeniu świadomości o aspekt kosmiczny miałem jeszcze wizje komplementarne do nich, które zdradzały charakter opisanych w trzeciej części Jogasutr mocy ponadpsychicznych. Czułem jakbym był pyłkiem, a potem jakbym był nieograniczony i wypełniał swoim ciałem cały wszechświat. Na poziomie umysłu, a nawet, powiedziałbym, subtelnych odczuć były to stany wręcz namacalne.

3.3 Od citta do citi
Celem jest rozszerzenie świadomości do poziomu ponad zjawiskowego czyli uzyskanie wglądu typu ponadświadomego.
My używaliżmy pojęcia umysł i świadomość.
1) Citta

Parinama. Plan powściągania i wysubteniania treści umysłu realizowaliśmy w tej fazie, wykorzystując metodologię buddyjską.

Z czasem zauważyliśmy, że umysł zaczął inaczej funkcjonować. Myśli jakby nie powstawały z dotychczasowego poziomu. Określaliśmy to jako "łapanie myśli". Mieliśmy poczucie, że procesy mentalne zachodzą, jakby wyżej, wertykalnie ponad głową. Później już nie byliśmy w stanie zaobserwować swoich myśli, a byliśmy świadomi tego, że mówimy i że myśli oraz proces komunikacji następują jednocześnie. Tak, jakby nie było już miedzy nimi przestrzeni czasowej i jakby zlały się w jeden moment mentalno-werbalny. Inaczej można by ten proces opisać z punktu widzenia energii - nie było jej utraty na niepotrzebne zakłucenia, w postępie liniowym pojawiały się tylko te myśli, które miały być i nic więcej, stąd może poczucie braku myśli.
2) Pratibha
Pratibha to intuicja, to mechanizm komunikacji wewnętrznej.
To na czym skupiamy uwagę swojego umysłu to pozostaje, utrwala się i wzrasta w naszej rzeczywistości. To taka duchowa mądrość, a może już truizm. W standardach jogicznych - obiekt, na którym skupimy swoją zjawiskową świadomość odbije się w buddhi i będzie nas prowadził, tzn. przesłaniał puruszę czyli widza istotnego. Jeśli zrozumiemy te odbicia to wtedy mogą one nas doprowadzić do celu czyli buddhi może "zamienić się w szybę" i ujrzymy rzeczywistość oczami widza istotnego. Studiując Jogasutry i Jogabhaszję w okresie praktyki przemówił do mnie (X) wiersz, który znajduje się w komantarzu Wjasy: "Wzniósłszy się do ciszy poznania / wolny od smutku / na smucących się ludzi / jak ze szczytu skały / na tych tam na ziemi / spogląda ten / co widzi prawdę" I. 47 (14). Potem razem z obrazami archetypicznymi, w rozumieniu psychologii zachodniej, w postaci światła czy tarczy słonecznej wizje przedstawiające jogina na szczycie będą częstym przesłaniem intuicyjnym, które w trakcie skupienia będzie mnie poprowadziło.
Na poziomie