jednak nie ma wątpliwości, że wymyka się nauce, co wynika już z samej definicji czy prób filozoficznej analizy tego zagadnienia. Z tego więc względu nie ma potrzeby odnosić się w opisie tego procesu do samej kajwalji. Zakrywa ją zasłona, która jest przekraczalna tylko w ściśle określonych warunkach procesu przemiany duchowej, które to warunki na konkretnym przykładzie próbowałem tutaj opisać. Zrozumiałe jest, że każdy opis czy próba analizy doświadczenia duchowego na tym poziomie na gruncie nauki natrafić może na nieprzekraczalne przeszkody, stąd opis rezultatów w tym podrozdziale został ściśle ograniczony do osiągnięć duchowych i poznawczych możliwych do przedstawienia.
1) Bhuta anugraha
(anugraha - dobrodziejstwo, łaska, dobro; u krisznaitów "pragnąc obdarzyć błogosławieństwem"; u Fuersteina "zaspokojenie różnych istot"; "wspieranie dobra"; Kaviraja)
Prastava.
Kalpika.
Parinama. Doświadczenie to na poziomie praktyki zasadniczej związane było z wizją jogina. Po uzyskaniu przejaśnienia świadomości intuicyjnej (vaiśaradya buddhi), które to dało jeszcze bardziej przejrzystą perspektywę na wewnętrznym ekranie pojawił się obraz jogina zatopionego w medytacji. Obraz odwoływał się do wspomnianego już wiersza z komentarza Wjasy do Jogasutr (Jbh. I. 47) (24). Medytujący na szczycie, ponad światem jogin wywołał w świadomości "skojarzenie" z pozostawaniem ponad całym stworzeniem, a jednocześnie bycie świadomym niewygody i uciążliwości egzystencji ludzi. Ten poziom uświadomienia oddaje najlepiej Pieśń urzeczywistnienia XXI (23):
Ponad źdźbłem trawy.
Poza wielością stworzonego.
Poza upadkiem i wzlotem.
Poza promieniowaniem miłością nawet.

Wznosząc się ponad niebieską planetę.
Poza kosmos.
Poza dźwięk i światło.
Poza wszechstrumień nawet.

Wznosząc się ponad szczytami,
zatopiony w świadomości wszechmiłości,
jak nikt w pełnym nicości
Tym?
Był to wgląd jasny i przejrzysty, poza miłością na poziomie zmysłów i poza ideą miłości Boga czy współczucia. Przedstawiony opis procesu przemiany duchowej i sama decyzja jego publikacji jest rezultatem tego właśnie uświadomienia na poziomie bhuta anugraha, ale też odwołuje się do praktyki jogi klasycznej (Jbh. I 25) (25).
W drugim przypadku (Y) bhuta anugraha została urzeczywistniona, jako wizja ponad kosmiczna z odniesieniami do współczucia, więc miała rys trochę buddyjski. Mimo to nie rodziła ograniczeń w postaci skłonności do przyjmowania ślubowań czy zobowiązań, które na tym poziomie są przekraczane.
2) Prati prasava
Prati prasava (przeciwrozwój) to powrót do stanu pierwotnego. Powrotna droga rozwoju czyli reabsorbcja do praprzyczyny jest możliwa na drodze swoistej inwolucji. W wyniku osłabienia uciążliwości (kleśa), który to akt ma charakter wielkiego rozpoznania (prasam khyana), zostają one pozbawione siły oddziaływania na świadomość, a samo to rozpoznanie lub inaczej wielka kontemplcja daje możliwość dokonania, nieskalanego już uciążliwościami, subtelnego rozróżnienia guny satwy od samego puruszy (20). Wtedy właśnie następuje tzw. przeciwstworzenie gun. Ma ono charakter wstecznego wglądu w uwarunkowaną potencjalność tych esencji stwórczych. Wydaje się też, że prati prasava może mieć fazę przeglądu odbić w postaci obrazów z poprzednich egzystencji na wzór doświadczeń np. Siddhartthy Gautamy, które są poświadczone w przekazach nikaji.
Prastava. Jeśli traktować wgląd typu prati prasava jako cofanie się wszelkich śladów i zalążków rozwijajacych się wcześniej elementów tworzących rzeczywistość zjawiskową sadhaki czyli pozostałości po jego aktywności egzystencjalnej (w tym i poprzednich wcieleniach) to techniki regresywne mogą korzystać z tego rodzaju wglądu. Jeśli tak to początkowe wglądy w tej fazie procesu były związane przede wszystkim z pierwszymi doświadczeniami na gruncie polskiej odmiany terapii regresywnej, regresingu (R). Jednak zapowiedzi tego mogły się pojawić (X) już w okresie zainicjowania praktyki jogicznej (1991-1992), kiedy to wystąpiły uciążliwości w postaci śladów transu zniszczenia (doświadczenia wojenne) związanego z poprzednią egzystencją. Nierozpoznane wówczas zjawiska świadomościowe (cittavritti) w postaci charakterystycznych i subiektywnych odczuć w związku z następstwem liniowym czasu, jako uciążliwe zostały powściągnięte dopiero dzięki metodologii regresingu kilkanaście lat później.
Kalpika. W fazie osiągnięć wgląd typu wstecznego przeglądu śladów poprzednich egzystencji w dyspozycyjnej warstwie świadomości był rozwijany w oparciu o metodologię regresingu (metodologia regresingu - daje możliwości pracy czyli rozpoznania i pozbawienia siły oddziaływania na świadomość różnych treści, m.in. dotyczących odmiennych stanów świadomości czy tak nieprawdopodobnych jak subtelne egzystencje anielskie w Jogasutrach opisane prawdopodobnie jako wcielenia boskie).
Parinama. Wgląd typu prati prasava klasycznie rozumiany jako przeciwstworzenie gun pojawił się w pierwszym przypadku (X) po wszystkich fazach rozpoznania