Klasyczna joga indyjska..., s. 38, 161-2.

KONSPEKT
"Urzeczywistnienie jogi"

Artykuł ma charakter naukowy (odnosi się do struktur poznawczych, z których korzysta nauka i używa terminologii związanej z badanym zjawiskiem, a akceptowanej, eksplorowanej i opisywanej przez środowiska naukowe oraz jest oparty na dokonaniach empirycznych, gdzie jedynym laboratorium, jakie było w użyciu i jedynym narzędziem, jakie zastosowano był umysł ludzki).
Oparciem dla doświadczeń opisanych w tekście jest analiza Jogasutr i Jogabhaszji. Artykuł łączy podejście:
procesualne (zagadnienia są ukazane przez przyzmat trzech faz procesu), epistemiczne (ukazuje postęp w uzyskiwaniu wglądu jogicznego), soteriologiczne (ukazuje osiągnięcia duchowe dwóch osób).
Autor nie jest filozofem, religioznawcą, czy buddologiem oraz znawcą joga darśany. Nie jest też związany z żadną uczelnią, denominacją (oprócz korzeni chrześcijańskich) ani sformalizowanym systemem jogicznym. Posługuje się tylko językiem polskim, nie jest znawcą nawet podstaw sanskrytu. Odwołuje się w artykule do doświadczeń duchowych i jogicznych (o charakterze nieortodoksyjnym), żony oraz własnych. Na gruncie nauki jest historykiem, a na gruncie praktyki jogi - samoukiem.