Jarosław M. Gruzla
PIEŚNI URZECZYWISTNIENIA (I)
I*


Taki jest prosty zaczyn Wielkiego Osiągnięcia.
Pozostawać niezmiennie w promieniach słońca.
Jaśniejące oko rozszczepionego strumienia.
Widzisz to? Oświetla diament.
I tyle trzeba było z pełnego wylać,
by pozostać gotowym na przejrzystą przestrzeń.

Jarosław M. Gruzla

*prasam khyana


17.09.2015


VI*


Jeśli pozostawisz umysł w spokoju
czysta przestrzeń ujawni się w swej bezforemności.

Jeśli pozostawisz w spokoju wszelkie koncepcje
jaśniejąca bezstronność rozkwitnie w pustości.

Jeśli pozostawisz za sobą wszelką ciągłość
spuścizna utożsamień zapadnie się i zaniknie.

Jeśli pozostawisz samej sobie każdą złożoną cechę
nic, co ograniczające już nigdy nie zaciemni czystej wizji.

Jeśli pozostawisz przestrzeń umysłu w swej nagości
ujawni się świetlny strumień wszystkich odbić.

Jeśli pozostawisz choć ziarno z tego, czym jesteś
oko światłości pozostanie zamknięte i odległe.

Jeśli jesteś naprawdę samoświetlnym
wnikniesz do centrum i pozostaniesz w nienazwanym.

Jarosław M. Gruzla

*dharmamegha dhyana


30.09.2015



VIII*

Kiedy usłyszysz naukę o cierpieniu,
że wszystko tu musi prowadzić do bólu i niewygody,
zrozum - to jednak względna prawda.

Najwyższym poziomem urzeczywistnienia
jest uświadomienie sobie tej prawdy:
świat powstał i istnieje z przedwiecznym śladem niespełnienia.

Nikt i nic w tym świecie nie wyzwala skutecznie z iluzji.
Sam możesz popaść tylko w jeszcze większe błędy:
hedonizmu lub ascezy. Więc nie łudź się.

Zrozum: cierpienie jest faktem tak jak poranek.
Jednak cykl życia każdego Słońca ma swój kres.
Prawdziwe jest Czystym Światłem.

Możesz uciec przed prawdą w najświętsze nauki
albo zignorować ją. Ale kiedy poddasz się
prowadzeniu nagiej przestrzeni masz szansę,

w tym dorgocennym pojeździe własnego ciała
poznać To, co błąd niespełnienia i bólu
kryje pod swym własnym cierpieniem: Siebie

(w nagiej prawdzie: jest wszechobejmujące).

Jarosław M. Gruzla

*viveka khyati


08.10.2015



XI*

Kiedy płomień emocji
wygaśnie raz na zawsze
w żarze Bezkresnej Otchłani -
nie pozostanie nic.

Kiedy wielość myśli
ustąpi wąskiemu strumieniowi
samozrozumienia -
nie pozostanie nic.

Kiedy wszelkie pragnienia
niczym górska krynica
zatoną w głębi wszechspełnienia -
nie pozostanie nic.

Kiedy zgromadzone napięcia
zamienią się w płomień
rozluźnienia i błogości -
nie pozostanie nic.

Kiedy nasiona przyszłości
wydadzą plon bezowocny,
a pola uwarunkowań pozostaną niezaorane -
nie pozostanie nic.

Kiedy przeszłe i obecne utożsamienia
spłyną ze szczytu ego
jak zeszłoroczny śnieg -
nie pozostanie nic.

Kiedy poczucie wewnętrznego rozłamu
zostanie przezwyciężone,
a nieśmiertelne ustąpi niestworzonemu -
nie pozostanie nic.

Kiedy umysł rozbłyśnie
w nagiej przestrzeni
Czystym Światłem -
nie pozostanie nic.

Nic nie pozostanie
z tego kim byłeś.
Zapomnisz siebie.

Jarosław M. Gruzla

*dharmamegha dhyana


14-16.10.2015

 ABHYASA
Jarosław M. Gruzla
fot. M. Malinowski


Wersety o Nieograniczoności, Kraków 2010
smak teraz, Elbląg 2003
Kolej transsyberyjska, Świdnica 1998


Od maja 2010 r. do nabycia w krakowskim Wydawnictwie Miniatura (http://www.miniatura.info.pl/) jest najnowsza książka poetycka pt. Wersety o Nieograniczoności. Starsze książki: Kolej transsyberyjska i Smak teraz są do nabycia u autora.




Hosted by Onyx Sp. z o. o. Copyright © 2007 - 2017  Fundacja Literatury w Internecie