chwały.
Iluzją są wielkie czyny władców i panów, plany opanowania świata.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadcza konfliktu.
Wojna jest w umyśle, w działaniach i w przeżyciach.
Wojna jest w piśmie, w słowach i na sztandarach.
Wojna jest w tym, co tworzy dla swej religii, kultury i społeczeństwa.
Wojna jest w historii, w tutaj i teraz.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadczać może spełnienia.
Spełnieniem są myśli, słowa i czyny dobre w swych intencjach.
Spełnieniem są zamiary, dążenia i plany biorące w objęcia to, co ulotne.
Spełnieniem jest każda historia o czyimś spełnieniu w pokoju i w miłości.
Spełnieniem jest takie doświadczanie, które nie tworzy cierpienia.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadczać może szczęścia.
Szczęściem są myśli ulotne, słowa przemijające i czyny dobre.
Szczęściem jest to, co może być korzeniem przyszłości w szczęściu.
Szczęściem ma być chwała dla ludzkości, która będzie bez cierpienia.
Szczęście się stwarza codziennie tak, jakby było życiem świata.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadczać może miłości.
Miłość w słowach, myślach i czynach jest jak balsam dla świata.
Miłość w prawdzie o świecie przeszłym, obecnym i w przyszłości.
Miłość tu, gdzie nie ma dobroci, gdzie ludzie mordują się bez refleksji.
Miłość w świecie bez tego, co może być dla każdej z istot codziennością.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadczać może wolności.
Wolność słów, czynów i intencji.
Wolność planów, zamiarów i dążeń.
Wolność przeszłości, która stoi kością w gardle tego świata.
Wolność dla wszystkich istot, które teraz cierpią pod butem katów.

Licz tylko na siebie o Buddo!

Polska, Mazury Zachodnie, Las pod miastem Morąg, 12.12..2020


buddha


VI

Słuchaj człowieku oddany swoim przyjemnościom!

Kiedy skończysz już swoje zabawy
spójrz w przyszłość, popatrz w swe oczy.
Widzisz czym się stałeś?

Kiedy już skończysz to, co zacząłeś
spójrz na swe dzieło, na to, co stworzone.
Widzisz w tym rozpad i wielkość?

Kiedy już skończysz uczyć wszystkie stworzenie
tego, co tobie potrzeba, zobacz na to, co zostało.
Widzisz to, w czym brodzisz?


Kiedy zobaczysz to, co w tobie ugrzęzło,
bo wszystko jest jasne jak na dłoni.
Zobacz czym jesteś człowieku!

Kiedy zobaczysz iluzję swojej wielkości,
tak, jak przeszłe zabawy władców i panów,
daj spokój światu i sobie. Odpuść!

Kiedy zobaczysz to, co zostało stworzone,
usiądź spokojnie pośród świata.
Musisz to zobaczyć sam dla siebie.
Kiedy zobaczysz jak byłeś dla siebie,
a wszystko miałeś na swoje potrzeby,
zobacz czym byłeś człowieku. Czy ci się podoba?


Kiedy w swej pysze zawołasz: jeszcze!
Kiedy obudzisz się z tego letargu.
Zobacz ile czasu zajmie ci sprzątanie.

Kiedy w swej iluzji pozostawałeś tak długo.
Kiedy mamiłeś siebie własną chwałą.
Zobacz czy ci się podoba to dzieło?

Kiedy w swej rozkoszy dalej korzystasz dla siebie.
Kiedy ciągle nie widzisz tego, że to boli.
Zobacz może ile z tego pozostanie!

Kiedy w swym pędzie zafiksowany na doznaniu
uznasz, że jesteś ponad wszystkim bogiem,
dowiedz się, że ty zależysz od świata. To boli?


Polska, Mazury Zachodnie, Las pod miastem Morąg, 12.12..2020


buddha


VII


Słowa, które ranią. To, co piszesz, mówisz i złorzeczysz,
możesz dać innym, sobie i stworzeniu. Słowa, które ranią.

Słowa, od których giniesz. To, co małe, wielkie i nijakie,
możesz dać bliskim, sobie i obcemu. Słowa, od których giniesz.

Słowa, z jakich masz korzyści. To, co kiedyś, teraz i zaraz,
możesz dostać od siebie, innych i od wszystkich. Słowa, z jakich masz korzyści.

Słowa, w jakich topisz świat. To, jak było, jest i będzie,
co możesz zrobić, co zrobiłeś i co robisz. Słowa, w jakich topisz świat.


Pozwól sobie to zrozumieć. Ten świat umiera dzięki tobie.
Pozwól to sobie poznać. Ten świat jest taki jaki chciałeś.

Pozwól sobie na odejście twych małości, które masz.
Pozwól światu żyć samym sobie. Tak ukoisz siebie.

Pozwól sobie uciec w przyszłość, tak, by była to idylla.
Pozwól zrobić sobie coś, czego nigdy dotąd nie wymyśliłeś.

Pozwól zmieść swe przyzwyczajenia, tak, by były to czystości.
Pozwól umrzeć swym małościom, chyba, że nie zdołasz.

Zrób coś teraz. Zrób już teraz. Zrób dla świata i dla siebie.
Zrób to, czego nie wymyślił nikt prócz ciebie. Nawet dziad.

Zrób to już. Zrób to dziś. Zrób to dla nas i dla świata.
Zrób to nawet, gdybyś płakał. Nawet gdybyś umarł sam już dziś.

Zrób to w nocy. Zrób to w dzień. Zrób to teraz, kiedyś, potem.
Zrób to. Możesz! Zrób koniecznie. Chyba, że nie jesteś sobą.

Zrób to jakbyś był tak wielki, że pochłonąłbyś swe lęki.
Zrób to w lęku i w cierpieniu. Tak, jak teraz – aż do kresu.


Polska, Mazury Zachodnie, Las pod miastem Morąg, 12.12..2020


buddha



VIII


Słowa, w których mówię, to, co w snach twych śnisz nad ranem.
Zobacz każde jasno, bo te jutro są zbyt małe. Małe słowa są nie piękne.
Słowa, w