4. Świadomość (citta) przemieniona (pariṇāma) jako svarūpacitta

A) Ciała (śarīra)
a) Stulaśarira (stulaśarīra) – ciało fizyczne
b) Sukszmaśarira (sukṣmaśarīra) – ciało subtelne
c) Mahakaranaśarira (mahakaranaśarīra) – ciało przyczynowe

B) Umysł (manas)
a) Adarśa (ādarśa) – jasnowidzenie
b) Duraćchrawana (dūrācchravana) – jasnosłyszenie
c) Warta (vārtā) – jasnoodczuwanie

C) Dusza (jīva)
a) Watadrisztii (vātadṛṣṭi) – witalne widzenie
b) Śrawana (śrāvaṇa) – witalne słyszenie
c) Gandha (gandha) – witalna woń

D) Ja (ahaṁkāra)
a) Atman (atman) – słyszalnie subtelne poczucie „jestem”
b) Dźiwa (jīva) – odczuwalne subtelnie życie wnętrza „żywość”
c) Brahman (brahman) – widzialne subtelnie ogromne „jestestwo”

E) Pamięć
a) Tapas (tapas) – wizyjna
b) Manisza (manīṣa) – twórcza
c) Kutiasthanitjata (kūṭasthanityatā) – niemiennie trwała

F) Duch (cetana)
a) Swarupa (svarūpa) – boska barwa
b) Diwjaśrotra (divyaśrotra) – boskie słyszenie
c) Rasa (rasa) – boski smak

GG) Subtelne zmysły ciała subtelnego ( sūkṣmaśarīra)
a) Śrawanadiwja (śrāvaṇadivya) – subtelne słyszenie
b) Wedanadiwja (vedanadivya) – subtelne czucie
c) Adarśadiwja (adarśadivya) – subtelne widzenie
d) Aswadadiwja (āsvādadivya) – subtelne smakowanie
e) Wartadiwja (vārtādivya) – subtelne powonienie

HH) Ciała nirmanakaji (nirmāṇakāyakośa)
a) Sthulaśarira (sthūlaśarīra) – ciało fizyczne
b) Annamajakośa (annamayakośa) – ciało eteryczne (witalne)
c) Sukszmaśarira (sūkṣmaśarīra) – ciało subtelne
d) Pranamajakośa (prāṇamayakośa) – ciało aspiracji
e) Manomajakośa (manomayakośa) – ciało informacji
f) Widźńanamajakośa (vijñānamayakośa) – ciało przystosowania
g) Mahakaranaśarira (mahakaranaśarīra) – ciało przyczynowe
i) Karanaśarira (kāraṇaśarīra) – ciało monadyczne
j) Anandamajakośa (ānandamayakośa) – ciało życiowe
k) Hiranjagarbha (hiraṇyagarbha) – ciało podstawy

5. Przestrzeń (sādhāraṇa) jako svarūpacitta

A) Ciała (śarīra)
a) Diwjaśarira (divyaśarīra) – młode ciało
b)
c) Wadźradeha (vajradeha) – czyste ciało jak diament

B) Umysł (manas)
a) Dhi (dhi) – nadświadomość
b) Anuraga (anuraga) – powiązanie
c) - jaśnienie

C) Dusza (jīva)
a)
b)
c)

D) Ja (ahaṁkāra)
a)
b)
c)

E) Pamięć
a)
b)
c)

F) Duch (cetana)
a) Akaśa (ākāśa) – przestwór
b)
c) Apurwa (apurva) – przyczynowość

6. Fragment

A) Trzy poziomy adeptów jogi, którzy się wyzwolili na różnych poziomach przestrzeni

a) Siddhowie – zrealizowani półbogowie, odwzorowujący świat w przestrzeni, którzy urzeczywistnili się na najwyższej ścieżce słonecznej sankhjajogi (bhūbhuvaḥsvaḥasaviturmārgasaṁkhyayoga)
b) Ṛṣi – niezrealizowani wieszczowie prorokujący plan siddhów dla świata
c) Ācāryowie – zrealizowani uczniowie-nauczyciele uczący ludzi dyscypliny życiowej, którzy urzeczywistnili się na środkowej ścieżce odbitego jaśnienia sankhjajogi (pratyayasaviturmārgasaṁkhyayoga)
d) Arhantowie – zrealizowani ludzie, świadczący swoim przykładem o drodze ludzi ku wypaleniu życia, jako kresu gry człowieka, ludzkości i świata, którzy urzeczywistnili się na najniższej ścieżce pochłoniętego nurtu (grahamārgasaṁkhyayoga)

Droga sankhjajogi (saṁkhyayogamārga):
a) Droga szczytowa (bhūbhuvaḥsvaḥasaviturmārgasaṁkhyayoga) – droga najwyższego poznania, która jest obrazowana tarczą słoneczną (wizyjną), a osiągnięcie najwyższego poziomu szczytowego poznania objawia się tęczą (drogą) w świecie zjawiskowym, a urzeczywistnienie daje joginowi stały i niezmienny udział w obrazie świata, ludzkości oraz przemiany całych społeczeństw
b) Droga środkowa (pratyayasaviturmārgasaṁkhyayoga) – droga odbitego poznania, która jest obrazowana odbitym światłem księżyca, a osiągnięcie środkowego poziomu poznania objawia się diamentem (przestrzenią) w świecie zjawiskowym, a urzeczywistnienie daje joginowi stały i niezmienny obraz wglądu przestrzeni i jeśnienia wewnątrz
c) Droga pochłonięcia (grahamārgasaṁkhyayoga) czyli wypalenia – droga rozproszonego poznania, która jest obrazowana ukrytym odblaskiem gwiazd, a osiągnięcie rozproszonego poznania objawia się klejnotem (wnętrzem) w świecie zjawiskowym, a urzeczywistnienie daje